Kontekst historyczno teologiczny objawien Medjugorskich

Other languages: English, Deutsch, Français, Hrvatski, Polski

Zamiast zakonczenia

We wszystkich swoich objawieniach Maria ukazuje się jako troskliwa Matka. Kaźdy moźe Ją rozumieć, poniewaź Jej opcja to mali i biedni - ulubieñcy Boga. Jest zawsze pełna współczucia, bierze pod opiekę maluczkich, daje im swoje serce i swój głos, u Niej mogą znaleŻć schronienie wszyscy wzgardzeni i niedocenieni, ci z krawędzi źycia i społeczeñstwa. Nie pojawia się na zamkach ani w pałacach biskupich lecz w górach, wsiach, na niedostępnych miejscach, a Jej partnerzy są mali i nieznaczący - pasterze.

Jak gdyby chciała przez to powiedzieć: Do maluczkich naleźy obowiązek ewangelizacji świata, kleru, hierarchii, biskupów, księźy. To są te cudowne procesy w prawie wszystkich ukazaniach. Często się zdarza źe i doświadczeni teologowie i uczeni udają się do widzących i u nich szukają rady w źyciu duchowym. Malutcy i nieznaczący staj się szerzycielami ewangelii. W historii Kościoła wielcy potrafili posłuźyć sią bronią jako środkiem ewangelizacji (przypomnijmy sobie niesławne karty dziejów ewangelizacji Ameryki aciñskiej), podczas gdy malutcy siłą swych słów, postaci i źycia stają się autentycznymi szerzycielami ewangelii. W tym miejscu urzeczywistnia się Jezusowa myśl o malutkich i dzieciach jako paradygmacie do Jego Królestwa. Jeźeli Kościół zwraca się dzisiaj w stronę biednych, jeźeli nasz zakon franciszkañski przyjął jako swój priorytet opcję biednych poniewaź w nich kryje się wielki potencjał ewangelizacji, to moźemy śmiało powiedzieć, jak właśnie dzisiaj aktualne jest uczenie się od maluczkich, jak bywa się ewangelizowanym i jak szerzy się ewangelię, oraz jak idzie się ze środka ku peryferiom. Maria ukazuje się jako ta, która miłuje, uwaźa na wszystko, pomaga i uczestniczy w dziele odkupienia jako Matka Miłosierna. U Marii jest miejsce, gdzie słychać krzyki i westchnienia, gdzie pociesza się w niewoli i biedzie, gdzie wyciera się łzy i leczy ból.

Zwykli ludzie, laicy chrześcijañscy, nie s juź obiektem ewangelizacji któremu narzuca się z góry myśli i idee, lecz stają się obiektem ewangelizacji przyjmujcym natchnienie bezpośrednio siłą Ducha Swiętego i stają się nosicielami światu Radosnej Nowiny. Wszyscy muszą zwrócić się w stronę potrzeb świata, szczególnie potrzeb tych najmniejszych, wszyscy, od wierzchołka po tych najmniejszych w narodzie Boźym. Tylko w ten sposób ewangelizacja staje się wiarygodna. Ewangelizacja nie słuźy umacnianiu hierarchii, lecz tworzeniu nowych wspólnot wiernych. Jest to efekt objawieñ medjugorskich. Wszędzie powstają wspólnoty, źyjące w duchu orędzi i Maryjnej opcji najmniejszych, biedaków. Wezwanie Marii skierowane jest do wszystkich i wszyscy, jak Abraham, muszą wyruszyć w nieznane, w nieznane i niezbadane obszary wiary, wiedzeni Boskim wezwaniem do wolności.

Niezmierzalny jest efekt objawieñ medjugorskich. Tego, co krytyczny umysł i filozofia zburzyły, teologia katolicka w wielkim stopniu pominęła, tego, na co się pasterze w Kościele nie ośmielają - próbuje Duch Swięty poprzez Objawiena Marii i Jej orędzie do świata. Nawrócenia i oźywiania organizmu Kościoła, który zamarł w wielu. Swiat maluczkich rozumie i przyjmuje mowę Matki Boskiej. Oźywa nadzieja wśród beznadziejności, Bóg stoi obok swego narodu. Wiara i doświadczenia biblijne odźywają. Medjugorje jest relecture Biblii, Bóg jest wodzem i wybawicielem, siłą dnia jutrzejszego. Jeźeli objawiana jest teologia wyzwolenia, wtedy najmocniej doświadczyliśmy tego poprzez Medjugorje, a tym samym i teologię narodu Boźego jako nosiciela odnowy i wykonawcy planu Boźego w historii.

Boźe dzieło odnowy świata przeprowadza się przy pomocy Marii. Dzięki Jej objawieniom i wstawiennictwom wyzdrawiają narody, pojawia się i rodzi wolność. Naród staje się świadom samego siebie i zmartwychwstaje. Maria staje się twórczym symbolem dla całego narodu. W swoich objawieniach zwraca Ona miejscom i narodom ich pierwotną godność, objawia się jako straźniczka dziedzictwa i jako znak autentycznej inkulturacji Ewangelii w narody i kultury. Jest Ona jednocześnie i objawieniem macierzyñskiej postaci naszego Boga. Gdziekolwiek się Ona pojawi objawia się Boźe dzieło stworzenia w historii. Napisane jest to na pocztku ewangelii św. ukasza, mamy to i na początku Dzieł apostolskich. Gdzie się na Marią spuszcza Duch, tam za sobą pozostawia postać o doskonałej formie, w jednym przypadku Jezusa Chrystusa, w drugim Kościół jako doskonałe dzieło artystyczne naszego Boga, jako realizowaną utopię socjalną o której śnił Jezus, jako przestrzeñ pokoju, wolności i miłości. To s te istotne prawdy egzystencjalne dzięki którym świat źyje i które mog mu dać sens i przyszłość. Tu z kolei Medjugorje jest niemoźliwym do pominięcia drogowskazem dla całej epoki w przejściu w nowe tysiąclecie.

o. Tomislav Pervan, 1995

O. Tomislav Pervan-ur. 8 listopada 1946r w Citluku. więcenia kapłańskie przyjął w 1969r, adoktorat z teologii z zakresu Nowego Testamentu obronił w1976r.Był pomocnikiem wychowawczym diakonów w hercegowińskiej prowincji franciszkańskiej.Był proboszczem w Medziugoriu w latach 1982-88, wikarym prowincjalnym został w 1990r., a Prowincjałem hercegowińskiej prowincji franciszkańskiej w 1994r.

 


Aby Bóg żył w waszych sercach, musicie kochać.